FF een update, want er wordt geconstateerd dat de bollen nu boven komen. En dan moeten er beloften waar gemaakt worden. Mocht het klimaat nu helemaal op hol slaan, en gaan de tulpen begin februari al bloeien, dan spijt het ons, maar dan zijn wij er nog niet klaar voor. Maar het weer doet wel vaker raar, en daarom gaan we ervan uit dat het nog een paar maanden duurt voordat de tulpen in het voorjaars zonnetje ons toe gaan bloeien. Ondertussen wordt er van alles besproken. En officieel mag bekend worden dat ook Staphorst en IJhorst in het nieuwe project mee gaan doen. De drie dorpen hebben elkaar ook in dit opzicht gevonden. Rest om nu eendrachtig de lijnen uit te gaan stippelen, zodat het voorjaar het begin mag zijn van iets wat nog niet eerder heeft plaatsgevonden.

Nu maar hopen op koud weer, want zo snel als de tulpen, kunnen wij niet.

Nu de bollen zijn gepoot, gaat de ontwikkeling verder. Hoe groot is nu de kans dat het gaat slagen? Tijd voor onderzoek. Maar hoe doe je dat? Hoe kom je er achter of het plan kans van slagen heeft? En deugt het onderzoek?

Vroeger dacht men namelijk dat criminaliteit voort kwam uit armoede. Criminelen zijn crimineel omdat ze armer zijn dan anderen, was de gedachte. Toen werd de kritische vraag gesteld wat is rijk, of wat is arm. De conclusie was dat iedereen arm is, omdat iedereen wel iemand kent die rijker is dan hijzelf. Maar niet iedereen wordt crimineel. Ook het feit dat na de oorlog iedereen rijker is geworden, en er dus minder criminelen moeten zijn brengt het onderzoek aan het wankelen, want de Westerse wereld heeft nog nooit zoveel criminelen gehad als nu.

In Frankrijk is het drankgebruik eens onderzocht. Uit het onderzoek bleek dat de Fransen aangaven minder te drinken, dan er in de winkels werd verkocht. Het was net of de Fransen er niet voor uit durfden te komen dat ze zoveel dronken. Nader onderzoek wees uit dat de Fransman wijn niet als alcoholhoudende drank beschouwde, en dat alleen cognac en dergelijke als "echte drank" werd beschouwd. "Du vin? Ah, mais ca ne n’est pas d’alcool!"

Tsja, dan maar geen onderzoek, en wordt de ontwikkeling beschouwd als een object, wat nuchter gezien een grote kans van slagen heeft. De ontwikkeling heeft niet te lijden onder vergaderingen. Het plan wordt gestalte gegeven door helder, kalm en rustig te zijn. Er wordt gekeken naar de mogelijkheden, en dan komen we tot de conclusie , dat al die mensen die nu "goeiemoggel" zeggen, in het voorjaar zich achter de oren krabben en "met een sproedje het transploft aanvangen" en tegen zichzelf zeggen: "we zijn knetterbek dat we dit niet eerder hebben gedaan".

Langzaam wordt de transformatie ontwikkeld. Het is net bloembollen poten. Ook deze nieuwste ontwikkeling zit nu als het ware onder de grond. Het vergadert, zet lijntjes uit, en het probeert wortel te schieten. Ook probeert het zich nu vol te zuigen met energie, zodat het in ene, op een mooie voorjaarsdag, boven de grond komt.

Misschien wel raar om een ontwikkeling te vergelijken met bloembollen. Maar eigenlijk bestaat er niets mooiers. Als in februari door de smeltende sneeuw de eerste sneeuwklokjes boven komen, dan ondergaat de mensheid een verandering, de lange winter is voorbij, en het voorjaar komt er aan. We krijgen energie van dat sneeuwklokje, en als dan de krokussen ook nog gaan bloeien dan worden we onrustig. We willen naar buiten, de zon opzoeken.

Deze ontwikkeling is echter geen sneeuwklokje of een krokus. Het laat zich meer vergelijken met een tulp. Met grof geweld breken de groene stengels door de grond, om in een paar dagen tijd, uit te groeien tot een volwaardige plant, met een prachtige bloem. Een bloem waar iedereen van wil genieten. Immers massaal trekken de Nederlanders naar de bollenvelden. Om het palet van kleuren te aanschouwen.

Vandaag noemen we de ontwikkeling tulp. Maar met veel meer dan een tulp gaat Nederland kennis maken. Een tulp laat naar een paar dagen het kopje al hangen, hier gaat het dan pas goed beginnen. Het dendert door, en wordt, naar we hopen, iets wat alle Nederlanders schitterend mooi gaan vinden.

Uiteraard is de hele transformatie een spannend gebeuren. Het is er nog lang niet. Er hoeft maar 1 kink in de kabel te komen en het plan gaat niet door. Maar goed gemutst is de bol onder de grond gestopt, en nu maar wachten op dingen die komen gaan…………..

Onderstaande onder voorbehoud……..

De weblog doet het weer. Niet met nieuws of zo, want dat lezen we wel in de krant. Maar wel met de melding dat deze weblog zichzelf gaat transformeren. Het gaat waarschijnlijk over in een ander, groter geheel. Er is namelijk weer wat aan de hand. Er is iets gaande waar heel Nederland over gaat spreken. Wat hoofden doet fronsen, zenuwen zullen worden geprikkeld, nieuwsgierigheid zal de kop weer opsteken.

Dit alles gaat gebeuren tussen nu en het voorjaar 2008.

Deze weblog zal gebruikt gaan worden om de bevolking in te lichten over een gebeurtenis, zodat de Rouvener niet de schrik in het lijf krijgt, als de narcissen en de tulpen onze tuintjes gaan opvrolijken.

Toen de televisie in Nederland kwam en de mensheid allerlei beelden te zien kreeg, waren er vele ingezonden brieven naar de omroepen. Uit de brieven viel te lezen dat er veel verontrustheid leefde. Zo is geschreven: ‘verschrikkelijk vond ik het, om een nachtmerrie van te krijgen’ en wacht je van deze: ‘van de twee dames in ons gezelschap had 1 Aspro nodig en een ander een pedicure, omdat haar nagels zijn verwoest’.

Nu komt er binnenkort hier ook wat nieuws. We kunnen niet inschatten of hiervoor medicijnen geslikt dienen te worden, ook niet of het voor sommigen tenenkrommend zal zijn, maar vast staat wel, dat het uniek is. Uniek in ons land.

Via deze weblog wordt u op de hoogte gehouden, en voordat je het in de gaten hebt, ga je mee doen aan de transformatie die zijn weerga niet kent.

Uiteraard onder voorbehoud…….

Dit is de laatste log. Definitief! We stoppen ermee. Hetbesluit is deze week genomen omdat ik er geen zin meer in heb. Het gevoel dater was toen ik nog als x93het grote mysterie van Rouveenx94 door het leven ging ishelemaal weg. Ten diepste bij mezelf. Nadat ik me bekend had gemaakt, beslootik er een jaartje x93tussen uitx94 te gaan. De weblog ging verder omdat WilkoVisscher, Roel Kisteman, Gerrit Heinen en Derk Compagner met grote gedrevenheidhet werk voortzetten. Geheel belangeloos, omdat ze vonden dat het weblogjeRouveen wat te bieden had. Na een jaartje rust ging ik de zondagen verzorgen.Maar ik had er niets meer mee. Het werd een sleur. Na wat gesprekken kwam ik erachter dat er bij meerdere webloggers dit gevoel naar boven kwam. Tsja, en danis het heel helder. Vanmiddag hebben we bij elkaar gezeten en heb ikbovengenoemde heren op staande voet ontslag gegeven. Niet omdat ze geen goedwerk leverden, maar om ze rust te gunnen.

Met deze stap is 3 jaar weblog Rouveen definitief verledentijd. En wat heeft het Rouveen opgeleverd?

*Een half uurtje schitterende televisie. Toen Hart vanNederland ons dorpje met een bezoek vereerde om op zoek te gaan naar hetmysterie, zat ik hevig rokend, en zwaar aan de drank ons dorpje met zijnbewoners te aanschouwen. Wat was het mooi, en ze konden me lekker niet vinden!

*Een Kerkplein. Een replica van het bordje heeft eenprominente plaats in mijn huisje, en  als ik een visje ga halen, kijk ik wel esnaar het straatnaambordje, en denk dan, hoe heel Rouveen enthousiast aan hetnamen bedenken was. En de weblogger maar anoniem naar de gemeente schrijven.

*We hebben de wereld laten zien, dat Rouveen een dorpje opzichzelf is. Dat we er voor elkaar zijn.

Zonder weblog gaat Rouveen gewoon door. Rouveners zijncreatief genoeg om weer wat nieuws te verzinnen. Alleen zal dat nooit meer opdeze site te lezen zijnx85x85x85.

En dan de laatste woorden die me toch zwaar vallen:

We zien elkaar, misschien wel eerder dan je denkt, en het gaje goed.

Piet de Vries